کوردی | عه‌ره‌بی  |  فارسی  Scandinavian | Dutch English | Contact  

ناوه‌ندی جاک ناوه‌ندێکی سه‌ربه‌خۆی مرۆف دۆستانه‌یه‌ و تادوا هه‌ناسه‌ی دوا ئه‌ندامی هه‌وڵ ده‌دات به‌ دوای دۆزی ئه‌نفال و جینۆسایده‌وه‌ بێت!
چالاکیه‌کان
بابه‌ته‌کان
هه‌ڵه‌بجه‌
ئه‌نفال
گاله‌ری
دۆکۆمێنت
ئارشیف
په‌یوه‌ندی کردن
کۆمیته‌کانی چاک
کۆنگره‌
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 


 

به رفتارهاي غيرقانوني خاتمه دهيد

خانواده هاي زندانيان سياسي در مصاحبه با روز: - سه شنبه 13 آذر 1386 [2007.12.04]

سامان رسول پور
s.rasoulpour@gmail.com

آخرين وضعيت زنداني، نحوه ي برخورد مقامات قضايي با خانواده ي زندانيان ونيز توقعات خانواده ها از مقامات قضايي، ‏موضوع گفتگو با خانواده هاي چند زنداني است.‏ پروانه ي اسانلو همسر منصور اسانلو، پريناز باغبان حسني همسر محمد ‏صديق کبودوند، نجيبه صالح زاده همسر محمود صالحي و شاهو قوامي برادر اجلال قوامي. هر کدام از خانواده ها به علت ‏زنداني بودن بستگان خود مشکلات متفاوتي دارند، به اضافه يک درد مشترک نيز دارند:‏‎ ‎رعايت نشدن حقوق زنداني.‏

آزادي بي قيد و شرط

منصور اسانلو رييس هيئت مديره ي شرکت واحد اتوبوسراني که قريب 5 ماه است در بازداشت بسر مي برد، به حکم ‏دادگاهي در تهران به اتهام "اقدام عليه امنيت ملي" به 5 سال حبس تعزيري محکوم شده است. اين فعال سنديکايي از ‏بيماريهاي قلبي و کليوي رنج مي برد و اخيرا هم چشم چپ وي دربيمارستاني(بيرون زندان) عمل شده؛ او در حال حاضر در ‏بهداري زندان تحت مراقبت است. منصور اسانلو در سال 85 هم بازداشت و پس از 7 ماه با وثيقه ي 180 ميليوني از ‏زندان آزاد شد.‏

پروانه اسانلو، همسر منصور اسانلو از آخرين وضع همسر دربندش به روز مي گويد: "آقاي اسانلو در رابطه با عملي که ‏روي چشم چپشان انجام شده، به دليل سنگين بودن عمل الان نياز به آرامش و استراحت دارند و اينکه حتما بايد دور از محيط ‏زندان باشند؛ چون ممکن است به دليل آلودگي فضاي زندان چشمشان دچار عفونت بشود.همچنين عمل ديگري دارند که بايد ‏‏2 ماه ديگر انجام بشود. به جز اين موارد، سنگ کليه دارند و گاها خونريزي مي کنند، ديسک کمر و گرفتگي دو رگ قلبشان ‏هم در کل خيلي اذيتشان مي کند.در مجموع شرايط جسماني مناسبي براي تحمل 5 سال زندان ندارند. براي همين من، مادر ‏آقاي اسانلو و بچه ها همه نگرانيم و اميدواريم هر چه سريعتر با مرخصي وي موافقت شود."‏

همسر منصور اسانلو انتقاداتش را از مسئولين قضايي به اين شکل ابراز مي کند: "متاسفانه همسرم را 3 ماه دير عمل کردند. ‏از سويي هنوز حکم دادگاه بدوي به آقاي اسانلو و وکلايشان ابلاغ نشده و در نتيجه ايشان اصلا نميداند براي چه زندان است، ‏فقط موقعي که وي را براي عمل به بيمارستان مي بردند، مسئولان زندان شفاها گفته اند که دوران محکوميت 5 ساله ي شما ‏عملا آغاز شده است".‏

پروانه ي اسانلو تنها انتظاري که از قوه ي قضاييه دارد "آزادي بي قيد و شرط" همسرش است و اينکه در صورت امکان ‏با مرخصي وي موافقت کنند تا در بيرون زندان تحت مراقبت باشد. ‏

حاضر نيستند ما را ببينند

محمد صديق کبودوند فعال حقوق بشر ومدير مسئول هفته نامه ي "پيام مردم" 5 ماه قبل در تهران بازداشت و روانه ي بند ‏‏209 اوين شد.وي که رييس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان نيز هست، در زندان تحت فشار بوده تا اين تشکل حقوق ‏بشري را منحل کند. دو هفته پيش دادگاه انقلاب براي آزادي وي قرار وثيقه اي معادل 150 ميليون تومان تعيين کرد، اما ‏خانواده ي وي هنوز نتوانسته اند اين وثيقه را تامين کنند.‏

پرناز باغبان حسني، همسر محمد صديق کبودوند آخرين وضع همسرش را در گفتگو با روز چنين بازگو مي کند: "حدود 3 ‏هفته پيش ايشان را از بند 209 زندان اوين به بند انفرادي 240 انتقال دادند و ما نسبت به اين اقدام اعتراض کرديم اما ‏متاسفانه هنوز اعتراضمان راه به جايي نبرده است. بعلاوه براي آزادي همسرم وثيقه ي 150 ميليوني تعيين شده که به دليل ‏سنگين بودن وثيقه هنوز نتوانسته ايم آن را فراهم کنيم."‏

همسر کبودوند در ادامه، برخورد مسئولان قضايي را چنين تشريح مي کند: "در جريان صدور وثيقه و انتقال آقاي کبودوند ‏به انفرادي، ما براي اعتراض به دادگاه مراجعه کرديم اما آنها حتي حاضر نشدند ما را ببينند. متاسفانه ما نمي توانيم خواسته ‏هايمان را در دادگاه مطرح کنيم؛ در طي چند ماه اخير بارها و بارها به قصد ملاقات با قاضي پرونده به دادگاه رفته ايم اما ‏هيچ گاه نتوانسته ايم با قاضي صحبت بکنيم (تلفني) و هر بار منشي وي پاسخ داده.حضوري که اصلا ما را قبول نمي کنند."‏

همسر محمد صديق کبودوند، انتظاراتش را از قوه ي قضاييه و نيز آقاي شاهرودي چنين بيان مي کند: "ما انتظار داريم آقاي ‏کبودوند را آزاد کنند چون واقعا ايشان هيچ جرمي مرتکب نشده اند، ما انتظار داريم به ارباب رجوع و امور آنان بيشتر توجه ‏بشود چون متاسفانه هيچ جوابي نمي گيرند و حتي نمي توانند خواسته هايشان را هم در دادگاه بيان کنند."‏

وضع بهداشت و خوراک وحشتناک است‏

محمود صالحي فعال کارگري ساکن سقزبه اتهام اقدام عليه امنيت ملي، بيش از 8 ماه است در زندان بسر مي برد و در حال ‏حاضر در زندان مرکزي سنندج دوران محکوميت 1 ساله را سپري مي کند.اين فعال کارگري که در زندان به بيماريهاي ‏مختلفي مبتلا شده است، از قرار معلوم 4 فروردين سال 1387 محکوميت يک ساله اش به پايان مي رسد اما وي پس از ‏آزادي باز رها نيست و 3 سال حبس تعليقي هم در انتظارش است.‏

نجيبه صالح زاده، همسر محمود صالحي در مورد آخرين اخبار از وضع همسرش به روز مي گويد: "متاسفانه وضع ‏جسماني همسرم اصلا خوب نيست؛ جدا از ناراحتي هاي کليوي که قبل داشتند، طي آزمايشهايي که اخيرا انجام داده اند، ‏چربي و قند خونشان به شدت بالا رفته و دريچه ي قلبشان هم گشاد شده و به بيماري پروستات هم مبتلا شده اند براي همين ‏مجبورند از سوند استفاده کنند. بدتر اينکه ناراحتي هاي ايشان در درمانگاه زندان کنترل نمي شود؛ حتي هنگامي که وي را ‏براي انجام آزمايش به بيمارستان توحيد(در خارج زندان) بردند، با وي مثل معتاد تزريقي برخورد کردند و به او دستبند و ‏پابند و زنجير زدند."‏

زينب صالح زاده درباره ي پرونده ي محمود صالحي مي افزايد: "تنها اميد ما اينست که يک سال حبس وي تمام شود؛ هر ‏چند 3 سال حبس تعليقي هم همچنان در انتظارشان خواهد بود. البته به قول محمودحبس تعزيري از تعليقي آسان تر است.اما ‏حبس تعزيري وي احتمالا 4 فروردين 1387 به پايان مي رسد و مي ماند 3 سال تعليقي، که در صورت انجام هر نوع ‏فعاليتي به حبس تعزيري تبديل مي شود".‏

در پيوند با نحوه ي برخورد مسئولان قضايي، همسر محمود صالحي به روزمي گويد: "انصافا دادستان سقز تا کنون برخورد ‏بدي با ما نداشته است و وقتي که دليل انتقال همسرم به زندان سنندج را از وي پرسيدم، در پاسخ گفت:مصلحت اين بوده که ‏همسرتان به سنندج منتقل شود. ولي هنگامي که براي انتقال مجدد محمود به سقز و نيز ارائه ي درخواست مرخصي به ‏سنندج رفتيم، آنجا هيچ جوابي نگرفتيم وحتي در دادگاه سنندج به من گفتند: خانم خود شما هم متهم هستيد! و بدين ترتيب با ‏مرخصي همسرم موافقت نکردند و گفتند:تا پايان محکوميت از مرخصي خبري نيست!"‏

نجيبه صالح زاده در موردانتظاراتش از قوه ي قضاييه اينطور مي گويد: "من در جريان اين پرونده چند بار تقاضاي ملاقات ‏حضوري با آقاي شاهرودي کردم که موافقت نشد و گفتند ملاقات حضوري با ايشان ممکن نيست. شماره تلفن و آدرس از ‏من خواستند تا از طريق تلفن يا نامه جواب درخواستم را به من اعلام کنند که متاسفانه هيچ جوابي هم دريافت نکردم. تنها ‏تقاضايم از آقاي شاهرودي و مسئولان اين است که تفاوتي بين زندانيان سياسي با ديگر زندانيان قائل شوند و در کل مثل يک ‏انسان با همه ي زندانيان برخورد شود؛ مخصوصا آنها (زندانيان سياسي) که به خاطر عقايدشان به زندان افتاده اند.مورد ‏ديگر هم اينکه به وضعيت بد زندانها رسيدگي شود. متاسفانه از لحاظ بهداشتي و تغذيه وضعيت زندانها بسيار وحشتناک ‏است، مثلا حدود 100 تا 200 نفر مشترکا از يک حمام استفاده مي کنند، وضع تغذيه هم که بسيار بد است ومحمود هميشه ‏مي گويد:غذاي اينجا حتي يک بچه ي کوچک را هم سير نمي کند. ‏

نياز فوري به عمل‏

اجلال قوامي، روزنامه نگار سنندجي به اتهام اقدام عليه امنيت ملي 10 تير امسال بازداشت و به 3 سال و نيم زندان محکوم ‏شد.خانواده ي اين روزنامه نگار وضع جسمي وي را به دليل "ابتلا به عفونت چشم" و "انسداد مجراي اشکي" وخيم گزارش ‏کرده اند. اجلال قوامي با هفته نامه هاي "پيام مردم" و "ديدگاه" همکاري داشته و هم اکنون دوران محکوميتش را با وجود ‏بيماري، در زندان مرکزي سنندج و در بين مجرمين خطرناک مي گذراند. وي در سال 1384 به دليل شرکت در يک تجمع ‏اعتراضي مدتي بازداشت و متعاقب آن با وثيقه ي 100 ميليوني آزاد شد.‏

شاهو قوامي برادر اجلال قوامي پيرامون وضع جسمي برادرش به روز گفت: "برادرم در دوران بازداشت قبلي در سال 84 ‏در زندان سنندج دچار عفونت چشمي و انسداد مجراي اشکي شد و پس از اينکه در آن زمان با وثيقه ي 100 ميليوني آزاد ‏شد، بارها به متخصص مراجعه کرد ودر نهايت به اين نتيجه رسيد که حتما بايد چشمش را عمل کند.اما پس از بازداشت ‏مجدد وي، عملا انجام عمل غير ممکن شد و اين در حالي است که هم اکنون اجلال بسيار تحت فشار است و حتما بايد عمل ‏شود.هنوز با انتقال وي به بيمارستان موافقت نشده و انجمن صنفي روزنامه نگاران و سازمان حقوق بشر کردستان هم به آيت ‏الله شاهرودي نامه نوشته و از ايشان درخواست کرده اند تا با مرخصي استعلاجي براي اجلال موافقت کنند."‏

وي برخورد مسئولان دادگستري را "خوب" عنوان کرد اما نسبت به صدور حکم زندان براي برادرش گفت "متاسفانه در ‏حالي اجلال به 3 سال و نيم زندان محکوم شد که متهم ديگر پرونده تنها به 11 ميليون ريال جزاي نقدي محکوم گرديد".‏

شاهو قوامي در پايان افزود: "با وجود مراجعاتي که داشته ايم هنوز نتوانسته ايم با آقاي شاهرودي ملاقاتي داشته باشيم و تنها ‏خواست ما از ايشان اين است که قبل از اينکه برادرم بيناييش را از دست بدهد با مرخصي وي موافقت نمايند." ‏

 

 

 

 

 

 

A request for an annual academic magazine on mass killings and genocide committed against the Kurds

 

 

Stop the bombardment on innocent Kurdish villagers

 

Don't let the Iranian regime execute journalists: Adnan and Hiwa

 

Remove the Lausanne treaty’s denial policy and replace it with an acceptance policy

 

We condemn the genocide of the defenseless people of Darfur

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
بگه‌ڕێره‌وه‌ بۆ سه‌ره‌وه‌

ناوه‌ندی هه‌ڵه‌بجه‌ دژ به‌ ئه‌نفالکردن و ژینۆسایدکردنی گه‌لی کورد (چاك) 
The Center of Halabja against Anfalization and Genocide of the Kurds - CHAK